woensdag 23 oktober 2013

Van Slipknot naar Mad Dog en Digital Punk

Deze blog kan schokkende beelden bevatten.

Elke puber komt er mee in aanraking, de identiteitscrisis.. Nu moet ik toegeven, ik heb een enorme crisis gehad. Als ik nu terug kijk naar hoe ik er ooit bij gelopen heb dan schrik ik er gewoon van.

Als klein kind was ik nogal dik. Ernstig dik eigenlijk. Toen schaamde ik me er niet voor, het interesseerde me gewoon niet wat mensen er van dachten. Ik trok aan wat ik leuk vond en klaar. Ik heb erg veel respect voor mini me, als ik nu nog zo was had ik dat nooit op die manier kunnen doen. Ik zou niet aangetrokken hebben wat ik wou. Op dit moment schaam ik me zelfs lichtelijk voor hoe ik geweest ben.

 




Ik denk dat ik hier ongeveer een jaar of 10 was, het moet groep 6 van de basisschool zijn geweest. Goed, je begrijpt nu ook vast dat ik me er een beetje voor schaam.





Maar de hele crisis begon pas daarna. Voor ik naar de middelbare school ging viel ik opeens veel af, ik dankte God op mijn blote (niet meer hele dikke) knietjes.. Met mijn kilo's vloog ook mijn verstand weg, ik ging totaal andere muziek luisteren (wat ik daarvoor luisterde weet ik eigenlijk niet eens meer, ik weet dat ik regelmatig hardcore maar ook jan smit luisterde en ongetwijfeld iets van k3, goede combinatie dus). Ik ging luisteren naar Within Temptation, Evanescene, Sex pistols, dat gedoe. Na een aantal maanden werd het steeds extremer, Korn, Slipknot, het kon me niet hard genoeg. Ik had besloten me daardoor ook anders te gaan kleden en mijn haar te gaan verven, mijn god..



Foto: Toen was je nog lief



Dit was in de eerste klas van de middelbare school.. Hoe ik 't kon snap ik nog niet, maar zo liep ik er dus bij.






En als je denkt dat ik daarna het licht wel weer gezien had, nee dus. Geloof het of niet, maar het werd alleen maar erger en erger.. M'n haar ging weer in een kleur, dat is het enige positieve, maar er brak een periode aan dat ik met make up ging experimenteren en dan niet op de manier waarop al die schattige meisjes dat doen, nee ook dat was extreem.


 Dit was in de tweede klas, het haar valt mee, maar m'n ogen zijn zo zwart, de eyeliner was niet aan te slepen.. En die gekke vingertjes erbij, tja het is best apart.

Gelukkig begon ik in de periode hierna een beetje het licht te zien. Ik liet het extreme achter me. Al mijn band t-shirts heb ik verkocht wat me dan weer een klein kapitaal opleverde omdat ik er aardig wat had (slipknot, metallica, linkin park, tokio hotel, korn, en zelfs nick en simon, wat die er tussen doet snap ik nog steeds niet). Met dat kapitaaltje ben ik naar de winkels gegaan en heb redelijk normale kleding gekocht. M'n make up werd normaal en ook m'n muzieksmaak veranderde. Ik ging "gewoon" top veertig luisteren en luisterde ook weer naar hardcore.

 Dit was ik dus in de derde klas. Al weer een stuk normaler. De achtergrond is hier denk ik het meest schokkend. Het begon als een grapje met twee vrienden en een stift. " Schrijf maar wat op m'n muren" zei ik. Dat heb ik geweten, binnen vijf minuten stonden mijn muren vol met piemels. Daarna schreef iedereen die in mijn kamer kwam wat op de muren. Ik denk dat mijn moeder een hart aanval kreeg toen ze het voor het eerst zag, sorry mam!


Ik moet zeggen dat ik sowieso heel veel respect heb in hoe mijn ouders met die periode zijn omgegaan. Ze hebben me nooit uitgelachen, nooit gezegd dat ik er belachelijk uit zag. Ze hebben me altijd geaccepteerd hoe ik was en gingen zelfs nog met me over straat ook. Nu na al die jaren zie ik in dat dat heel bijzonder is en waardeer ik het echt enorm. Ik denk dat mijn ouders wel geweten hebben dat het een periode was en dus elke dag als ik in een gekke outfit de trap afkwam stiekem hoopte dat het de laatste dag was.

In het vierde jaar van de middelbare school begon ik echt te worden wie ik nu ben. Mijn haar ging blond (dat is daarna nog 30 keer veranderd van blond naar donker en weer terug), mijn kleding bleef "gewoon" en mijn muziek bleef top 40 en steeds meer hardcore, ik ontdekte dat jaar ook de hardstyle. Vanaf ik dat heb ontdekt ben ik er niet meer vanaf gestapt.

En zo ging ik van hardcore, naar rock, hardrock en metal en weer terug. Ik ben sommige vrienden (die ik al jaren heb) dankbaar dat jullie me nooit hebben laten vallen. Jullie hebben me van links naar rechts van onder naar boven zien gaan en daar nooit raar over gedaan.







En dit ben ik dus nu. Tijdens een hardstyle feest met een van m'n favoriete dj's.

dinsdag 15 oktober 2013

Boodschappen doen..

Hoe veel ik van winkelen houd, zo erg haat ik het om boodschappen te doen. Mensen die zeggen "boodschappen doen is toch een soort winkelen" hebben het echt helemaal mis. Als boodschappen doen nou eens ging zoals ik dat wil dan zou het niet zo erg zijn. Supermarkt in lopen (doorlopen! niet slenteren) mandje pakken en snel naar de schappen waar mijn producten liggen, die er in gooien, naar de kassa, spullen op de band, afrekenen en weg.

Helaas, zo gaat het het dus absoluut niet. Je slentert de supermarkt in, daar vind je vaak een warrige berg van mandjes waar een of ander sloom persoon voorstaat om het perfecte mandje uit te zoeken, dat ze allemaal hetzelfde zijn doet er niet toe, nee die ene speciale moet gevonden worden. Daar begint mijn emmer al vol te druppelen. Als ik dan eindelijk mijn mandje te pakken heb, wil ik zo snel mogelijk mijn producten er in hebben. Vergeet het maar, voordat ik bij het juiste pad ben aangekomen zijn er al weer wat druppels in mijn emmer gekomen. Al die mensen lopen zo langzaam als het maar kan. Mensen lopen te zwiepen met hun mandjes die ik dan vakkundig moet ontwijken. En dan eindelijk.. eindelijk.. bij het juiste pad.


Twee van die oudjes die het handeltje blokkeren. En dan kan je wachten.. en wachten.. Ze blijven een hele tijd staan twijfelen of dat nou wel het juiste product is..
Wat nog erger is, twee van die oude tangen die recht voor een schap gaan staan praten, zie zien me naderen maar blijven gewoon staan en wanneer ik me er door heen probeer te krijgen om dat ene ding te pakken krijg ik nog een boze blik ook. Tja, hoe durf ik ook?! Hun onderonsje onderbreken in een supermarkt, ik ben een door en door slecht mens inderdaad.

Als dan eindelijk alle hindernissen zijn doorstaan en ik me richting de kassa begeef begint het volgende drama. Als ik zie dat er een enorme rij staat kan ik wel janken. Maar wanneer de rij klein is zegt dat echt nog niet dat je snel buiten staat.. Vanochtend had ik zo'n fijn exemplaar voor me die perse gepast wou betalen. Dat de rij achter haar steeds harder begon te zuchten kan haar geen reet schelen.. Tergend langzaam sprokkelde ze alle muntjes uit haar portemonnee bij elkaar. "Zo, nu moet het kloppen", zei ze. Net op tijd want mijn emmer liep echt bijna over. Maar goed, het zal geen boodschappen doen zijn als de kassière niet zegt "mevrouw u mist nog twintig cent". De slome teller kwam tot 15 cent, waarop ik al happig mijn portemonnee open deed om haar de missende 5 cent te geven. Maar nee, "ik betaal wel gewoon met twintig".

Mijn emmer stroomde over. Het stoom kwam uit mijn oren. Tel tot tien.. tel tot tien..



vrijdag 11 oktober 2013

Nederland, raar land.

Werkelijk, ik kan de gang van zaken in Nederland gewoon niet meer volgen. Ongeveer een week geleden kregen we het schokkende nieuws te horen dat Volkert van der G in mei op proefverlof mocht. Iedereen in rep en roer, hoe kan je zo'n crimineel nou in godsnaam vrij laten? Heel Nederland was in de ban van het nieuws. Nu ongeveer een week later besluiten ze dat hij toch niet op proefverlof mag! Is dit een spelletje? We laten nederland schrikken en vervolgens "ha! Grapje!".

Misschien zoek ik het te ver, misschien zoek ik overal wat achter maar is het niet heel toevallig? Het kabinet is een tering zooi, ze weten zelf niet wat ze aan het doen zijn, het komt maar niet rond. Gister zag samson nog een einde en nu zijn ze eigenlijk nog geen stap verder. Ze weten daar niet meer wat ze moeten zeggen en dus brengt nederland een schokkend nieuwsbericht uit, eentje waar heel nederland druk mee gaat zijn. Alles om de aandacht maar af te leiden.

Wat ik zelf nog schokkender nieuws vond afgelopen week was toch wel het verhaal over de russische diplomaat. What the fuck is dat voor iets dat je een diplomaat niet mag oppakken? Als er aangifte is gedaan dat hij zijn kinderen mishandeld, dan is het toch logisch dat hij wordt gearresteerd en als daar geweld bij komt kijken, so be it! Nee, meneer is een diplomaat en dan mag dat niet.. En dan gaat Nederland excuses aanbieden.. Gatver! Hypocriet gedoe, alles om maar overal een wit voetje te halen.

woensdag 9 oktober 2013

Lief dagboek.. "vind ik leuk".

Tegenwoordig is zo'n beetje iedereen de hele dag bezig met social media. Facebook, twitter, instagram, linkedin, je kan het zo gek niet bedenken. Er zijn nu zoveel mogelijkheden om je kop op internet te zetten en de kop van andere te bewonderen. Eigenlijk is dat hele social media maar raar, maar toch doen we er met z'n alle aan mee. Ik ook hoor, ik ben er gewoon verslaafd aan, er gaat geen uur voorbij zonder facebook of twitter. Maar daar hou ik het dan ook bij, facebook om mijn kop op te zetten en andere koppen te bekijken en twitter om te klagen en ander geklaag te lezen.

Vroeger, jaren geleden, had ik een dagboek, daarin schreef ik iedere dag trouw op wat ik allemaal had meegemaakt en maakte er zelfs tekeningen bij. Laatst vond ik die dagboeken weer en bladerde er doorheen en kwam tot de conclusie dat dat vroeger eigenlijk mijn facebook/twitter was. Alleen, hier zat een slot op en diegene die het waagde er alleen maar naar te wijzen brak ik het liefst zijn vingers want mijn dagboek was van mij. Niemand mocht weten wat ik had gedaan, op wie ik verliefd was (en god, wat was ik vroeger vaak verliefd zeg, ik geloof dat ik zo'n beetje alle leerlingen van de basisschool wel leuk vond) of wat mijn mening was over verschillende dingen.

Nu, zo'n 10/15 jaar later staan al deze dingen gewoon op internet. Ik zelf ben niet heel actief op facebook, ik schrijf niet al mijn dagelijkse bezigheden erop maar die mensen zijn er wel "dit doen, dat doen en dan dat doen".Waar vroeger niemand mocht weten wat mijn mening was heb ik nu een blog waarop ik die mening deel, ik heb twitter wat mijn persoonlijke klaagmuur is. Waar is dat dagboek gevoel heen? Waarom moeten we nu alles delen met de hele wereld? En wel op elk moment van de dag, op straat, op school, op het werk maar zelfs bij uitjes met vrienden of familie moet facebook/twitter in de gaten gehouden worden. Overal, werkelijk overal lopen mensen met hun telefoon allemaal onzin de wereld in te sturen. En als klapper op de vuurpijl "vind ik leuk". Ja mensen, we zijn simpel, we vinden tegenwoordig alles leuk.

Geef mij maar weer "lief dagboek" in plaats van "vind ik leuk". 

zondag 6 oktober 2013

Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg.

In Nederland krijg je deze zin er met de paplepel ingegoten. Als van kleins af aan hoor je regelmatig "doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg". Er wordt door buitenlanders gedacht dat Nederland een uitbundig land is door het drugsbeleid en de prostitutie maar eigenlijk zijn we maar saaie mensen met rare gewoontes.


Het eten in Nederland is best vreemd, vooral in de winter. Stamppot.. boerenkool met worst, alsof de boerenkool alleen al niet erg genoeg is doen we er ook nog zo'n smerige worst bij. En dan snert, ik vraag me ook gewoon af wie dat heeft bedacht en hoe?! Wat bezield je om al die dingen door elkaar te doen.. Erwten, uien, wortels, aardappelen en jawel weer die smerige worst.. Roer dit door elkaar en je hebt soep.. En om het helemaal af te maken ziet er het ook nog eens uit alsof je het net hebt uitgekotst!

Wij Nederlanders hebben werkelijk de saaiste verjaardagen ter wereld. Op een standaard verjaardag staan de stoelen in een kring, het bezoek komt binnen en gaat zitten (vaak ook nog eens naast dezelfde persoon als vorig jaar) eerst wordt er een kopje koffie voor je ingeschonken en daar krijg je dan taart bij. Op bijna iedere verjaardag krijg je dan ook nog eens standaard appel of slagroom taart wat na drie verjaardagen dus ook je strot uit komt. Na de koffie en gebak komt de gastheer/vrouw (vaak de jarige zelf) langs met voorgesneden kaas en worst en als je écht een goede verjaardag heb krijg je daarna nog bittergarnituur en anders kan je na de kaas en worst wegwezen.

Nederland schijnt een van gelukkigste landen te zijn, nou dat zie ik dus nergens in terug. Mensen klagen hier zoveel en over ook echt alles maar het meeste klagen we over het weer. Het weer hier is nooit goed! Eerst regent het teveel "bah, laat die regen ophouden en laat de zomer beginnen", dan begint de zomer met lekker warm weer "Pffff.. dit is wel een beetje te warm hoor!". 

Maar wat ik zelf de raarste/stomste/saaiste gewoonte vind is dus "doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg".. Wie heeft dit bedacht? In Nederland mag je nergens in uitblinken, dan ben je een opschepper.. Je moet gemiddeld zijn en vooral geen rare dingen doen. Want hey, normaal is al gek genoeg.. Spontaniteit is uit den boze, zomaar even langs gaan bij iemand kan niet, dat doe je gewoon niet. Je kondigt je bezoek altijd aan. Zodat de gastheer/vrouw kan zorgen dat er genoeg koffie in huis is met dan ook nog eens een stukje taart (ja hoor, appel of slagroom!). 


Laten we het zo doen.. 



zaterdag 5 oktober 2013

Flirten

Al een aantal jaar stort ik me regelmatig in het nachtleven. Eerst gezellig drankjes doen met vriendinnen, beetje optutten en hop een lekker avondje stappen. Voor mij betekend stappen gewoon ongegeneerd flirten! Ja, ik ben een flirt.

Helaas ben ik er alleen niet zo heel goed in, sterker nog, na al die jaren en al die flirts ben ik nog steeds ronduit slecht. Ik ben zo'n kat uit de boom kijkend figuur. Het begin lukt me wel, oogcontact, lachen, maar en dan..?! Ik wacht tot de desbetreffende man op mij afkomt. Ja het is laf maar ik weet simpelweg gewoon niet wat ik moet zeggen. Het is wel eens gebeurd dat ik door te veel alcohol wat overmoedig werd en op hem afstapte, stond ik dan.. "eh, hoi!". Ja, lekkere binnenkomer!

Nou moet ik zeggen dat de meeste mannen ook niet zo goed zijn in een openingszin. "Kom je hier vaker?", "Heb je het naar je zin?", "Hoe is het?" (irritatiefactortje!!). Maar goed, je moet ergens beginnen en een heel gesprek voeren is toch niet mogelijk met die harde muziek.

Voor mij is zo'n gesprek sowieso al niet te doen, wat je voornamelijk hoort als je met mij een gesprek wilt voeren in een club is "He? Wat zei je?". Ik hoor niet zo goed, niet dat ik doof ben maar gewoon, je moet echt in mijn oor tetteren anders versta ik het gewoon niet. Meestal bestaat zo'n gesprek dus uit een (slechte) openingszin, die dan ook nog eens herhaald moet worden. Toch vind ik het leuk, het is eigenlijk gewoon een soort spel.

vrijdag 4 oktober 2013

Hokjesdenker

Ja, ik ben een hokjesdenker, een rasechte. Dit is zeker een van mijn slechtere eigenschappen. Slechtere.. het is gewoon een héle slechte eigenschap. Ik denk bij zo'n beetje iedereen die ik zie gelijk in hokjes en daar blijven ze in tot het tegendeel is bewezen. Zo denk ik als ik een man zie lopen met een aktekoffertje "ah, een kantoor mannetje! Zou hij een affaire hebben met een secretaresse?" of een jongen met een tas, schoenen die een beetje in een punt lopen en vaak van dat achterover haar "ah, een student, die zuipt zich waarschijnlijk het weekend een weer helemaal lam" een vrouw met erg kort haar die een beetje mannelijk overkomt "ah, zij is vast lesbisch, zou ze een vriendin hebben?", een kind "ah, die is vast vervelend". En zo zijn er nog veel meer gevallen, te veel om op te noemen.

Vandaag moest ik reizen met de trein en ik ben nogal lui, ik wil het liefst altijd zitten! Dat staan in de trein vind ik echt een drama vooral als het druk is. Dan sta je daar met z'n alle tegen elkaar aangedrukt en doordat die trein zo lekker heen en weer schommelt hang je vaak ook nog eens tegen andere mensen aan. Kan heel gezellig zijn als het nou net een ontzettend knappe man is maar dat geluk heb ik nou weer nooit. Goed, ik zag vanochtend al gelijk weer dat het druk zou worden in de trein, toen die aan kwam rijden was ik er dan ook als de kippen bij om maar een plekje te kunnen bemachtigen (ja zo een ben ik er ja..). Ik kwam in de trein en er was een plekje vrij naast een lilliputter dus daar ben ik maar gaan zitten. Nou moet ik eerlijk zeggen dat het hokjes denken niet veel verder kwam dan "ah een lilliputter". Maar mijn gedachte gaan dan verder, hoe zou hij zijn? Vast niet zo sociaal (vraag me niet waarom, ik bedoel ook niet dat hij dan asociaal zou zijn maar gewoon, niet een man die gezellig met onbekenden gaat zitten kleppen). Zo zat ik even te denken tot de man zijn telefoon pakte en oh god weer zo'n héle slechte eigenschap, ik lees graag mee met mijn medereizigers, niet opvallend maar als het schermpje dan naar mij toe gedraaid is vind ik het erg leuk om te kijken wat die persoon dan aan het doen is. De man (ik ga geen lilliputter meer zeggen, gewoon de man, dat ge-lilliputter vind ik zo onbeschoft) had een whatsapp gesprek in een groep genaamd "zaterdag Vlissingen", gelijk gingen mijn radertjes weer aan het werk, Vlissingen, zou die daar uit gaan?! Hoe dan ook, hij doet dus wel degelijk leuke dingen.. Daar brak al een stukje van mijn hokje af. Om het hokje helemaal af te breken zei de man opeens, was is het toch vervelend om met de trein te reizen. Ik vroeg me af tegen wie hij had het of dat hij zomaar in de lucht zat te praten maar hij had het tegen mij! Ik gaf gelijk antwoord dat het inderdaad erg vervelend was en zo ontstond er een gesprek, een super gezellig gesprekje! Een beetje beduusd stond ik later buiten de trein, de man zwaaide en wenste mij een prettige dag toe. Wat een ontzettend sociale en gezellige man! Natuurlijk heb ik hem niet gevraagd wat hij nou zaterdag in Vlissingen ging doen, dus daar kom ik helaas nooit achter, maar dat hij uit het hokje was gekomen was me meer dan duidelijk.

Zo had ik vorige week een vrouw die in de tram naast mij zat en een groepschat op whatsapp genaamd "Kantoor" had in het hokje "hmm, zou ze een affaire hebben" geplaatst. Zij stuurde namelijk allemaal kusjes de groep in. Hier dacht ik weer aan door de man en opeens bedacht ik me dat ik echt een hele platonische hokjesdenker ben. Als de beste vrouw een affaire zou hebben met iemand op kantoor zou ze dan in een gróépschat kusjes sturen? Werkelijk Sjalien, werkelijk.. Waarschijnlijk is het gewoon een ontzettend gezellig kantoor en kunnen de collega's het goed met elkaar vinden, gezien het vrijdag was zou het wel bedoeld zijn voor het weekend. Zo van "goed weekend allemaal". Goed, nu denk ik toch weer verder, maar ik ben me wel gaan beseffen dat ik mensen iets minder in hokjes moet duwen.

De man met het akte koffertje, kan wel degelijk op een kantoor werken, maar of die een affaire heeft daar weet ik helemaal niks van.. De jongen kan wel degelijk een student zijn, maar het kan ook een jongen zijn die werkt en hij hoeft zich al helemaal niet elk weekend lam te zuipen. En misschien heeft die vrouw thuis wel een man zitten. En dat kind, ja hokjesdenker of niet, een kind is gewoon vervelend..

donderdag 3 oktober 2013

Drie oktober

Voor de mensen van buiten Leiden is dit gewoon een dag als andere dagen of misschien de dag dat de playboy dertig jaar bestaat (jawel mensen, al dertig jaar kunnen we elke maand nieuwe borsten bewonderen, gefeliciteerd!). Maar voor de mensen uit Leiden en omstreken is het vandaag de dag van het jaar: Leids ontzet!

Het is een officieel een feest omdat Leiden van de Spanjaarden werd bevrijdt in de tachtig jarige oorlog. Daar denkt nu natuurlijk bijna niemand meer aan. Vandaag gaat het om het zuipen, de kermis en allemaal andere gekkigheid. Dit alles is gister al begonnen en vele hebben dus ook gister avond flink geweest. De meeste mensen zullen nu wakker worden met een enorme kater maar voor deze ene keer gaan alle Leidenaren de volgende dag gewoon vrolijk door!

Ik zelf duik al enkele jaren in dit feestelijke gebeuren en ik kan zeggen, het is enorm gezellig! Het kost een beetje, zo betaal je voor een kermis attractie makkelijk een bedrag rond de tien euro en ook een biertje is duurder dan normaal. Maar goed, de beste mensen die op de kermis staan of bier staan te verkopen moeten ook wat verdienen. En ik kan me zo voorstellen dat het gedrag van de mensen op deze dagen ergens mee gecompenseerd moet worden. Leidenaren zijn namelijk een absoluut gezellig maar op deze dagen ook een zeer beschonken volk. Het verstaan van de beste mensen is door het Leidse accent ook erg moeilijk (moet je je voorstellen hoe dat in combinatie met veel alcohol is).

Uiteraard ga ik me vanavond ook weer in deze feestelijke gebeurtenis storten. Waarschijnlijk op een andere manier dan de meeste doen maar dat het een leuke avond gaat worden is een feit! Natuurlijk zonder Leids accent en zonder veel bier! Want laten we wel wezen, je bent een Leidenaar of je bent het niet!

La la la Leiden!

woensdag 2 oktober 2013

Irritatiefactortje

Ik ben gek op Jochem Myjer en met drie oktober in het vooruitzicht ging ik eens even heerlijk zijn super grappige show "De Rust Zelve" kijken. In die show komt het liedje "irritatiefactortje" voor, dat liedje zelf is al ongelooflijk irritant omdat zo'n twee weken in je hoofd blijft zitten. Maar goed, na het horen van dit ontzettend goed geschreven en gezongen nummer bedacht ik me dat ik een paar van mijn irritatiefactortjes met jullie moest delen. Ik heb er nogal veel, dus ik maak er maar een top vijf van.

5. Whatsapp, Mijn god, daardoor raak ik echt nog eens overspannen! De wel bekende v'tjes.. En het nog ergere "laatst gezien om..". Je ziet dus dat iemand je bericht heeft gelezen maar nog geen antwoord heeft gegeven en andere zien dat ook bij jou, bloed irritant!

4. Reclames. Spreekt natuurlijk voor zich, zit je net heerlijk naar een film te kijken en dan net vlak voor het moment suprême, vlak voor de kus waar de hele film om draait.. Je zit op het puntje van je stoel, zakdoeken binnen handbereik.. RECLAME!

3. De vraag "hoe is het". Nou is dit op zich niet zo erg als vrienden of familie dit vragen, die ook echt oprecht geïnteresseerd zijn in hoe het met je is. Maar bijvoorbeeld tijdens het uitgaan, iemand die je niet of nauwelijks kent. De persoon verwacht dat je de vraag uiteraard beantwoordt met "ja goed". Moet je voor de grap een keer zeggen "nou niet zo goed eigenlijk, mijn hond is net aangereden, mijn vriend heeft me daarna ook nog eens gedumpt en vervolgens viel ik ook nog eens van de trap" o.i.d.

2. Stinkende mensen. Haaaallo, waarom?! Er bestaat deo, gebruik dat! Lekker luchtje erbij, weinig moeite toch!

1. Kinderen. Ja absoluut mijn nummer 1 irritatiefactortje. En vooral als ze veel geluid produceren! Of wanneer ze brutaal zijn. Of wanneer ze in de weg lopen.. En al helemaal, als die krengen in een supermarkt met zo'n klein winkelwagentje lopen, ze krijgen het altijd voor elkaar je in de weg te lopen, hele paden te blokkeren en tegen je hielen aan te lopen (au!). Ik vervloek de persoon die die winkelwagentjes heeft uitgevonden! Echt waar..

dinsdag 1 oktober 2013

Mannen

Het is goed gegaan! Mijn eerste blog is een feit, ik weet nu (als het goed is) hoe ik een blog moet plaatsen. Het wordt nu dus tijd voor een echte blog. Zoals ik al zei zal het grootste gedeelte over mijn mening gaan en om te beginnen heb ik mijn favoriete onderwerp gekozen namelijk: mannen!

Ja, ik ben gek op mannen. Niet dat ik elke nacht een ander exemplaar in mijn bed vind, niet op die manier. Maar, in zoveel opzichten zijn mannen makkelijker dan vrouwen! Zo hebben mannen betere humor, mannen zijn simpel, socialer dan vrouwen en (ik vind het niet leuk om toe te geven) mannen zeiken veel minder dan vrouwen..

Waarom.. Over het algemeen is mannen humor wat slechter en daar hou ik van, slechte grappen en mannen denken minder na voor dat ze iets zeggen wat ook (onbedoeld) heel grappig kan zijn.

Het is ook een stuk fijner dat mannen zo simpel zijn. Bijvoorbeeld als je met een man gaat shoppen en je vraagt zijn mening over een kleding stuk krijg je ook simpelweg zijn mening, mooi of lelijk, klaar. Een vrouw daarentegen, die zegt het is misschien wel leuk ja, apart maar ja.. weet je pas het anders even aan misschien is het leuk met die broek die je laatst heb gekocht of misschien als je er een leuk sjaaltje bij doet ofzo.. Zo'n simpel antwoord als ja of nee, mooi of lelijk is toch veel makkelijker?

Ik vind mannen socialer dan vrouwen. Ga een keer naar een club en ga de hele avond met mensen praten, waarschijnlijk praat je meer met mannen dan met vrouwen (dit is enkel zo voor vrouwen, als dit je als man gebeurd denk ik dat je eens wat beter in de spiegel moet kijken). Vrouwen zijn altijd meer bezig met zichzelf en de omgeving. Zie ik er goed uit? Ziet zij er beter uit dan ik? etc. Terwijl mannen vaak wel in zijn voor een gezellig praatje. Tip: Kijk uit voor de echte echte jagers.. Deze exemplaren zijn vaak te herkennen aan hun hongerige blik en de bierlucht die je vanaf een kilometer afstand al ruikt. Deze mannen hebben zich meestal al vergrepen aan een grote hoeveelheid alcohol en zijn dus op andere dingen uit dan een gezellig praatje! let op dames!

Tot slot, mannen zeiken minder.. Helaas, het is gewoon een feit. Nou zijn er altijd mannen die meer zeiken en vrouwen die minder zeiken (zoals ik natuurlijk). Mannen zullen niet zo snel bij veel dingen tekst en uitleg geven/vragen. En dat scheelt een hoop!

Natuurlijk heb ik ook hele lieve vriendinnetjes, met zorg uitgekozen. Deze zijn dus nog beter dan mannen!

mijn allereerste (test) blog

Goed, om maar gelijk met de deur in huis te vallen, ik snap er werkelijk nog helemaal niks van! Ik kwam op het idee om ook een blog te gaan maken, zo gezegd zo gedaan.. FOUT! Of ik nu werkelijk een blog heb is maar de vraag.. Waarom ben je dan aan t typen? Ja goed, ik moet toch iets doen om te kijken of het nou werkt of niet!

Dit is dus, jawel, mijn allereerste blog! (als het goed is). Dus of er regels zijn waar ik me aan moet houden? Geen flauw idee.. Als ik die nu al aan het overtreden ben, het spijt me! Ik kom er waarschijnlijk gaandeweg wel achter. Tegenwoordig heb je op alle social media regels.. Zo is streng verboden om # op facebook te zetten, want dit is toch echt iets van twitter! Maar, de laatste tijd zie ik dat je daar ook op kan klikken dus zal die regel wel weer over zijn.. Het gaat me allemaal te snel. Goed, ik dwaal af, nu al.

Als je dit zit te lezen en je hebt geen flauw idee wie ik ben, ik stel me eerst maar eens even voor dan. Ik ben Sjalien, twintig jaar en heb totaal geen interessant leven waarvoor ik een blog zou moeten bij houden, ik doe het dus enkel omdat ik het leuk vind om te schrijven en over alles (echt alles!) mijn mening wil geven. Mijn blogs zullen dus vooral gaan over mijn meningen.. Dus bij deze alvast, als ik ooit iemand (of een hele groep tegelijk) beledig.. Sorry!

Tijd om dit te gaan posten en kijken of het ergens terecht gaat komen.. En of ik het ooit nog ergens terug ga vinden!