Al een aantal jaar stort ik me regelmatig in het nachtleven. Eerst gezellig drankjes doen met vriendinnen, beetje optutten en hop een lekker avondje stappen. Voor mij betekend stappen gewoon ongegeneerd flirten! Ja, ik ben een flirt.
Helaas ben ik er alleen niet zo heel goed in, sterker nog, na al die jaren en al die flirts ben ik nog steeds ronduit slecht. Ik ben zo'n kat uit de boom kijkend figuur. Het begin lukt me wel, oogcontact, lachen, maar en dan..?! Ik wacht tot de desbetreffende man op mij afkomt. Ja het is laf maar ik weet simpelweg gewoon niet wat ik moet zeggen. Het is wel eens gebeurd dat ik door te veel alcohol wat overmoedig werd en op hem afstapte, stond ik dan.. "eh, hoi!". Ja, lekkere binnenkomer!
Nou moet ik zeggen dat de meeste mannen ook niet zo goed zijn in een openingszin. "Kom je hier vaker?", "Heb je het naar je zin?", "Hoe is het?" (irritatiefactortje!!). Maar goed, je moet ergens beginnen en een heel gesprek voeren is toch niet mogelijk met die harde muziek.
Voor mij is zo'n gesprek sowieso al niet te doen, wat je voornamelijk hoort als je met mij een gesprek wilt voeren in een club is "He? Wat zei je?". Ik hoor niet zo goed, niet dat ik doof ben maar gewoon, je moet echt in mijn oor tetteren anders versta ik het gewoon niet. Meestal bestaat zo'n gesprek dus uit een (slechte) openingszin, die dan ook nog eens herhaald moet worden. Toch vind ik het leuk, het is eigenlijk gewoon een soort spel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten